Εκτύπωση

ΝΑΥΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ – ΝΑΥΤΙΛΙΑ

| Κατηγορία Δημοσιεύσεις

Αγαπητοί κυρίες και κύριοι,

Να ευχαριστήσω και εγώ με την σειρά μου τους υπεύθυνους του Ινστιτούτου Δημοκρατίας Κων/νος Καραμανλής και την Γενική Γραμματεία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ν.Δ (Τομέας Αιγαίου) οι οποίοι πήραν την πρωτοβουλία για την διεξαγωγή αυτής της ημερίδας στον τόπο μας με την ελπίδα ότι όσα συζητηθούν εδώ να βοηθήσουν στην καταγραφή την κατανόηση αλλά και στην αναζήτηση λύσεων των προβλημάτων της ευρύτερης περιοχής του Αιγαίου κυρίαρχα σε θέματα της Ναυτιλίας αφού αυτή ανέκαθεν υπήρξε ζωοδόχος πηγή των κατοίκων του.

Κυρίες και κύριοι,

είναι φανερό ότι οι καιροί που έρχονται μόνο ευοίωνοι δεν είναι για την ευημερία μας, για την πρόοδο του τόπου μας για την ανάπτυξη της χώρας αλλά ιδιαίτερα των νησιών του Αιγαίου.

Πως θα μπορούσαμε και να θέλαμε να παραμείνουμε αισιόδοξοι όταν καθημερινά πρωτοσέλιδα των μεγάλων πολιτικών και οικονομικών εφημερίδων αλλά και άλλων ΜΜΕ , ομιλούν για μείωση του ρυθμού ανάπτυξης τα επόμενα χρόνια όχι μόνο στον χώρο μας αλλά και σε ευρύτερες γεωγραφικές περιοχές και οικονομικές ζώνες, όταν ομιλούν για αύξηση της ανεργίας σε φοβερά μεγέθη όταν ομιλούν για αδυναμία αναπλήρωσης των θέσεων εργασίας που χάνονται όταν εν τέλει ο κίνδυνος «Παλκοποίησης» της Ελληνικής Βιομηχανίας είναι ορατός και δυστυχώς μη αμφισβητούμενος.

Πως μπορεί ο Αιγαιοπελαγίτης , ο Χιώτης για παράδειγμα , να αισθάνεται αισιόδοξος για το μέλλον του και το βιωτικό του επίπεδο όταν ακόμα και στις καλές εποχές μειονεκτούσε έναντι του κέντρου πολύ δε περισσότερο σήμερα ;

Πως άραγε θα κινηθεί θα επηρεασθεί η Ελληνική ναυτιλία μέσα σ΄ αυτά τα πλαίσια της όλο και περισσότερο διεθνοποιημένης εξέλιξης της οικονομίας ;

Τι ρεαλιστικές εκτιμήσεις μπορούμε να καταγράψουμε για την συνέχεια της ναυτιλίας μας ως Ελληνικής και πόσο θα είμαστε κοντά στην πραγματικότητα αν στο εγγύς μέλλον μιλάμε αντ' αυτής για ναυτιλία Ελλήνων εφοπλιστών όπως χαρακτηριστικά συνηθίζει να αναφέρει ο βετεράνος της ναυτιλιακής δημοσιογραφίας Στάθης Μπάτης;

Μάλλον προβληματισμούς αντί απαντήσεων θα προσθέσουμε στα 15 – 20 λεπτά χρόνο που έχουμε στην διάθεση μας.

Είναι πάντως αναμφισβήτητο ότι το μέλλον της ναυτιλίας μας , η διατήρηση και η αύξηση της δυναμικής της, θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από τον παράγοντα άνθρωπο δηλαδή από τον επαρκή αριθμό ικανών ναυτικών που θα επανδρώσουν τον μεγάλο Ελληνικό Εμπορικό στόλο αλλά και θα στελεχώσουν την λειτουργία της σύγχρονης ναυτιλιακής επιχείρησης.

Η σημερινή πραγματικότητα δημιουργεί βάσιμες ανησυχίες για το μέλλον της ναυτιλίας μας.

Πολλοί δε ομιλούν ακόμα και για αφελληνισμό της , κυρίαρχο και αντιφατικό πρόβλημα όσον αφορά την απασχόληση για τις μέρες μας η απροθυμία των νέων για το ναυτικό επάγγελμα, βεβαίως το εν λόγω θέμα δεν είναι ελληνικό μόνο πρόβλημα είναι και πρόβλημα γενικότερο για την ναυτιλία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως σύνολο , στην ναυτιλία της οποίας η Ελληνόκτητος αποτελεί το 50 και πλέον % .

Το θετικό στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι ότι τα τελευταία τουλάχιστον 10 χρόνια το φαινόμενο της μείωσης των Ευρωπαίων και κατ' επέκταση Ελλήνων ναυτικών απασχολεί ζωηρά την Ε.Ε. και ήδη έχει αρχίσει η λήψη κάποιων μέτρων για την λύση του προβλήματος .

Οι ανάγκες για Αξ/κούς Ε.Ν σήμερα όσον αφορά συνολικά την Ευρωπαϊκή Ένωση παρουσιάζει έλλειμμα 15.000 περίπου Αξιωματικών και υπολογίζεται να φτάσει το 2006 σε 36.000 Αξιωματικούς.

Αναλογικά φυσικά η κατάσταση δεν διαφέρει στην χώρα μας , γεννάται λοιπόν το ερώτημα «Είναι ο Έλληνας ναυτικός είδος υπό εξαφάνιση; »

Δεν πιστεύω ότι σ' αυτήν την αίθουσα θα διαφωνούσε κανείς αν λέγαμε ναι σε περίπτωση που δεν ληφθούν άμεσα και δραστικά μέτρα για την προσέλκυση των νέων στα θαλασσινά έργα .

Μέτρα όμως και πολιτικές που θα είναι βασισμένες στις σύγχρονες απαιτήσεις της κοινωνίας και βεβαίως βασισμένα στην πεποίθηση ότι ο ναυτικός δεν είναι ένας αριθμός που συμπληρώνει την σύνθεση του πλοίου, ούτε λιπαντικό ή καύσιμο ή ανταλλακτικό, είναι άνθρωπος με ανάγκες με αισθήματα και υποχρεώσεις και ο οποίος εργάζεται σε ένα ιδιαίτερα δύσκολο και σκληρό περιβάλλον.

Είναι επίσης αποδεκτό ότι η ανεργία από μόνη της δεν είναι ικανή αιτία να στρέψει τον νέο προς το ναυτικό επάγγελμα, ούτε βεβαίως θα ήταν σοφό να επιτρέψουμε την είσοδο στην ναυτιλία ανθρώπων χωρίς όραμα και συνείδηση επαγγελματικής σταδιοδρομίας σε μια εποχή μάλιστα όπου το ναυτικό επάγγελμα έχει χάσει σημαντικά πράγματα από αυτά που στο παρελθόν το έκαναν ελκυστικό.

Ποιος μπορεί σήμερα να πει σ΄ έναν νέο ότι επιλέγοντας να γίνει ναυτικός θα γνωρίσει τον κόσμο αφού είναι σφόδρα πιθανό ακόμα και με οκτάμηνη παραμονή σ' ένα Back Carrier Cape Size να μην δει ποτέ λιμάνι παρά άχαρα και απομακρυσμένα Terminals , πολύ περισσότερο δε όταν υπηρετεί σε Δ/Ξ;

Το μέγα ερώτημα δηλαδή που απαιτεί άμεσα απάντηση είναι , γιατί ναυτικός;

Γιατί ο Έλληνας νέος να αναζητήσει την τύχη του σήμερα κάνοντας καριέρα στην θάλασσα;

Ποια είναι επιτέλους τα κίνητρα;

Θα επιχειρήσουμε να δώσουμε κάποια απάντηση στο κεφαλαιώδες αυτό ερώτημα σ' άλλο σημείο της εισήγησης και αφού όμως πρώτα καταθέσουμε ακόμα ένα ερώτημα .

Γιατί πολύ μεγάλο ποσοστό από τους λίγους πράγματι νέους που επιλέγουν για φοίτηση τις ΑΕΝ στην συνέχεια εγκαταλείπει την σταδιοδρομία του στην θάλασσα ;

Είναι επίσης απορίας άξιο ότι μέχρι σήμερα δεν έχει διεξαχθεί κάποια έρευνα που θα είχε ως αντικείμενο να διερευνήσει τις αιτίες που κάνουν το ναυτικό επάγγελμα μη ελκυστικό ή που θα αποκαλύψει αυτές που τους απομακρύνουν και μάλιστα σχεδόν αμέσως μετά από τις μακροχρόνιες σπουδές τους .Ακόμα όμως και να καταγράψει το ποσοστό που τελικά συνεχίζει να εργάζεται σαν ναυτικός από τους αποφοίτους των ΑΕΝ .

Φιλές και Φίλοι,

Η Εμπορική ναυτιλία είναι κυρίαρχο εργαλείο της Παγκόσμιας οικονομίας και της ανάπτυξης των κρατών. Το 90% του εξωτερικού εμπορίου και πάνω από το 35% του εσωτερικού της Ε.Ε βασίζεται στις ναυτιλιακές μεταφορές.

Η εμπορική ναυτιλία είναι μια ζωτική παγκόσμια δραστηριότητα αλλά και Ελληνική υπόθεση αφού το 18% του παγκόσμιου στόλου ανήκει σε Έλληνες , χαρακτηριστική είναι παρατήρηση του Οικονομολόγου και εφοπλιστή Γιάννη Α. Ξυλά όπως το διάβασα στο Ναυτιλιακό περιοδικό ΕΛΒΑΝΙ του Οκτωβρίου 2002 , ότι «Εάν η Ελληνική ναυτιλία κάνει κράτει στις μηχανές των πλοίων της για μια βδομάδα, η παγκόσμια οικονομία θα συγκλονισθεί και το γεγονός θα ήταν πρώτη είδηση σ΄ όλα τα mass media στον κόσμο»

Η εξασφάλιση της επάνδρωσης της Ελληνικής ναυτιλίας με Έλληνες πρέπει να αντιμετωπισθεί σαν Εθνικό θέμα πρώτιστης προτεραιότητας και ως τέτοιο θα πρέπει να αντιμετωπισθεί από την Πολιτεία πέραν από γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και μικροπολιτικούς υπολογισμούς.

«Δίχως Έλληνες αξιωματικούς στα πλοία αλλά και στις ναυτιλιακές επιχειρήσεις δεν μπορεί να υπάρξει Ελληνική Ναυτιλία» αυτά είναι τα λόγια του Προέδρου της Ελληνικής Ναυτιλιακής Επιτροπής του Λονδίνου κου Επαμεινώνδα Εμπειρίκου , και δεν είναι βεβαίως ο μόνος εφοπλιστής που εκφράζει τέτοιες απόψεις .

Παρήγορο και ενθαρρυντικό αφού έχει γίνει πλέον προφανές ότι ο Έλληνας ναυτικός για τον Έλληνα Πλοιοκτήτη είναι ο καλύτερος. Τα Ελληνικά ναυτικά χέρια είναι το θεμέλιο της ναυτικής μας ισχύος και προϋπόθεση βιωσιμότητας της ναυτιλιακής επιχείρησης .

Το Ελληνικό όμως Εμπορικό πλοίο είναι και τμήμα της παγκόσμιας ναυτιλίας η οποία ανέκαθεν εργάζεται σε καθεστώς πλήρους και σκληρού ανταγωνισμού που η παρουσία του στο ανελέητο αυτό πεδίο εξαρτάται κυρίως από τα χαμηλά λειτουργικά έξοδα , ελεύθερο χωρίς παρεμβατισμούς και πάντοτε με στελέχη που διακρίνονται αξιοκρατικά , κάθε απόπειρα μη συναινετικής κρατικής παρέμβασης οδήγησε και θα οδηγεί σε αποψίλωση του εθνικού νηολογίου με ότι αυτό συνεπάγεται για την εθνική οικονομία και την ναυτική εργασία .

Η ναυτιλιακή βιομηχανία όπως όλες οι βιομηχανίες , δεν ασκεί κοινωνική πολιτική, κοινωνική πολιτική ασκούν οι κυβερνήσεις ασκώντας τον θεσμικό τους ρόλο μέσα σε ελεύθερο, θεσμοθετημένο και φυσικά διαυγές πλαίσιο λειτουργίας , τότε αυτή μεγαλουργεί και επιστρέφει τους γλυκείς καρπούς της για στους ανθρώπους της και στην σημαία που την φιλοξενεί.

Δεν χρειάζεται να επαναλάβω αριθμούς και στατιστικές , πράγμα που έχω πράξει στο παρελθόν σ΄ άλλη ευκαιρία απ' αυτό το βήμα, για να υποστηρίξω την σπουδαιότητα που έχει για την Ελλάδα η εμπορική ναυτιλία , παρά μόνο να υπενθυμίσω ότι η καθαρή πρόσοδος από το ναυτιλιακό συνάλλαγμα για την χώρα μας είναι πάνω και από το τουριστικό , χωρίς ουσιαστικά να κουνήσουμε το δακτυλάκι μας , με τον ελληνόκτητο εμπορικό στόλο να είναι αγκυροβολημένος στην πρώτη παγκόσμια θέση με νούμερα παραγγελιών νέων πλοίων που τρομάζουν τους ναυτιλιακούς αναλυτές.

Στην κάρτα που βλέπεται παρουσιάζονται οι παραγγελίες Ελλήνων από το 1998 μέχρι και το 2002.

Κύριες και Κύριοι,

Ο τεράστιος αυτός ελληνικός στόλος χρειάζεται και μπορεί να εξασφαλίσει εργασία σε δεκάδες χιλιάδες ελληνικά χέρια

Η περιοχή που ζούμε τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και ιδιαίτερα η Χίος εξασφάλισαν ευημερία και βρήκαν καταφυγή στην ναυτιλία στις δύσκολες ώρες.

Σήμερα και σύμφωνα με την τελευταία απογραφή των ναυτικών του 2000 οι εν΄ ενεργεία ναυτικοί των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου είναι 3545 ναυτικοί , αριθμός σαφώς περιορισμένος σε σχέση με το παρελθόν, αξίζει σ' αυτό το σημείο να δούμε κάποιους αριθμούς από προηγούμενες απογραφές . Ο Αντ/ρχος Λιμενικός τότε υποδ/ντής του ΝΑΤ σε μια μελέτη του που δημοσιεύτηκε στα Ναυτικά Χρονικά τον Ιανουάριο του 1961 αναφέρει σαν πρώτη απογραφή Ελλήνων ναυτικών το 1764 ( η Ελλάδα τότε ήταν φυσικά επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ) , σύμφωνα λοιπόν με τους τότε υπολογισμούς οι Έλληνες ναυτικοί ήταν 40.000 περίπου , απ' αυτούς στα Ψαρά έχουν καταγραφεί 1800 και στην Χίο μόνο ενενήντα (90) ναυτικοί . Πολύ εντυπωσιακό και θα άξιζε ίσως να μελετηθεί η αιτία αν τα στοιχεία πράγματι είναι κοντά στην πραγματικότητα .Ίσως η ανάγκη εργατικών χεριών για την καλιέργεια της πολύτιμης μαστίχας , να απαγόρευε τότε την αποδημία των Χίων για εργασία στα πλοία .Αντίθετα το 1960 ο αριθμός των Χίων ναυτικών ανήρχετο σε 8085 με 1200 περίπου Αξ/κούς , χαρακτηρίζοντας την Χίο ως την ναυτικωτέρα επαρχία της Ελλάδας .

Σήμερα οι Χιώτες ναυτικοί είναι μόλις 1014 .

Η τάση δείχνει ότι κι αυτές οι θέσεις στα επόμενα λίγα χρόνια θα εκλείψουν και βεβαίως αν για τους κατοίκους των νησιών μας η αποστροφή τους προς το ναυτικό επάγγελμα δεν αυξήσει τον αριθμό των μη απασχολουμένων αυτό σημάνει ότι δημιουργήθηκαν εναλλακτικές για την απασχόληση, φοβούμαι όμως ότι η επενδυτική άπνοια στην εν λόγω περιοχή δεν επιβεβαιώνει κάτι τέτοιο ούτε αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας.

Αγαπητοί φίλες και φίλοι,

Η Βρετανία άλλοτε μεγάλη ναυτιλιακή δύναμη, όταν αντιμετώπισε το πρόβλημα που παρουσιάζεται σήμερα στην Ελλάδα από την αποστροφή των Βρετανών προς το ναυτικό επάγγελμα, είχε ήδη προβλέψει και δημιουργήσει την υποδομή για την διατήρηση του ουσιαστικού παρεμβατισμού της στα θέματα της διεθνούς ναυτιλίας από την ύπαρξη των βρετανικών συμφερόντων ασφαλιστικών και αυτασφαλιστικών οργανισμών, ναυλομεσιτικών και μεσιτικών οίκων αγοραπωλησίας πλοίων , νηογνώμονες , τραπεζικό σύστημα χρηματοδότησης της ναυτιλίας , P&I clubs κ.λ.π. ώστε και ουσιαστικό ρόλο να διατηρεί στο δια της θαλάσσης εμπόριο αλλά και την εξασφάλιση εργατικών θέσεων .

Σήμερα στο City του Λονδίνου απασχολούνται ημερεσίως για σχετικά με τα παραπάνω θέματα πάνω από 500.000 εργαζόμενοι , εξυπηρετώντας φυσικά και τα ελληνικά εφοπλιστικά γραφεία αποφέροντας οικονομικά οφέλη από αυτές τις υπηρεσίες πάνω από 25 με 30 δισεκατομμύρια λίρες στερλίνες ετησίως στην οικονομία της Βρετανίας.

Η χώρα μας προβλέπεται να έχει ή μπορεί να σχεδιάσει τέτοιες εναλλακτικές ;

Στην σημερινή ναυτιλιακή πραγματικότητα παγκόσμια απαίτηση είναι η ασφαλής και ποιοτική ναυτιλία κάτι που μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο με ικανά εκπαιδευμένους ναυτικούς και στελέχη των εταιρειών .

Και αυτή η απαίτηση εξασφαλίζεται μόνο μέσα από την καλά σχεδιασμένη σύγχρονη και ευέλικτη ναυτική εκπαίδευση που θα αποδίδει καλά εκπαιδευμένους αξιωματικούς τόσο για την γέφυρα όσο και την μηχανή στο συντομότερο χρονικό διάστημα και με την συντομότερη δυνατόν εξέλιξη του αξ/κού στον καταληκτικό του βαθμό.

Οι διεθνείς απαιτήσεις και τα ελάχιστα προσόντα των ναυτικών για κάθε δραστηριότητα τους στο πλοίο είναι με σαφήνεια και πληρότητα καταγραμμένα στις διεθνείς συμβάσεις ώστε να εξασφαλίζεται και η ασφάλεια του πλοίου και των επιβαινόντων αλλά και η προστασία του περιβάλλοντος

Το ζητούμενο είναι η βούληση των συντελεστών της ναυτιλίας για την υλοποίηση αυτών των προϋποθέσεων , λαμβάνοντας υπόψη τις πραγματικές ανάγκες της , την ιδιαιτερότητα του ναυτικού επαγγέλματος, τις συνθήκες εργασίας στο πλοίο αλλά και τον διεθνή και ανταγωνιστικό χαρακτήρα της ναυτιλίας.

Ας επανέλθουμε όμως στο ερώτημα που τέθηκε στην αρχή της παρούσας εισήγησης

Γιατί αδιαφορούν σήμερα οι νέοι για το ναυτικό επάγγελμα ή γιατί το εγκαταλείπουν σε μεγάλο ποσοστό πριν καλά καλά αρχίσουν την σταδιοδρομία τους αδιαφορώντας για τα τέσσερα περίπου χρόνια σπουδών αφού η εργασία που μετά απ' αυτές επιλέγουν τις περισσότερες φορές δεν έχει σχέση με το πτυχίο τους ;

Στην Ελλάδα όπως προανέφερα, όσο και αν φαίνεται περίεργο δεν έχει διεξαχθεί εμπεριστατωμένη έρευνα με χρήση ερωτηματολογίου σε ένα δείγμα π.χ 1000-2000 πτυχιούχων ΑΕΝ ώστε να έχουμε ασφαλή συμπεράσματα για τις αιτίες που αποδιώχνουν τους νέους από την θάλασσα

Ότι λέμε είναι κατ' εκτίμηση και σύμφωνα με τις εμπειρίες του καθένα μας.

Σε Ευρωπαϊκό επίπεδο σχετική μελέτη της Ε.Ε έδειξε δύο κύριες αιτίες :

Πρώτον την μισθολογική πολιτική των εφοπλιστών της Ε.Ε δηλαδή πολιτική χαμηλών μισθών στους ναυτικούς και δεύτερον τους κοινωνικούς παράγοντες όπως π.χ την απροθυμία των νέων να περάσουν μεγάλα χρονικά διαστήματα στην θάλασσα μακριά από συγγενείς και φίλους.

Στην πρώτη αιτία, από που σχολιάζει ο υποφαινόμενος είναι ότι όσον αφορά τα ελληνικά πράγματα δεν φαίνεται να είναι κυρίαρχη αιτία καθόσον οι μισθοί αν και δεν θεωρούνται από τους ναυτικούς ιδιαίτερα υψηλοί , εν πάσει περιπτώσει δεν θεωρούνται αποτρεπτικοί .

Για το δεύτερο δηλαδή τα κοινωνικά προβλήματα έχω να προσθέσω ακόμα την ολιγόωρη παραμονή των πλοίων στα λιμάνια, την ανασφάλεια για την εξασφάλιση μακροχρόνιας εργασίας, τα προβλήματα ή ίσως και την ανυπαρξία ουσιαστικής ασφαλιστικής κάλυψης σε περίπτωση μόνιμης ανικανότητας για την συνέχιση του ναυτικού επαγγέλματος, εδώ κάνοντας μια παρένθεση θέλω να σημειώσω ότι θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμο να μάθουμε τι προβλέπει ο ασφαλιστικός φορέας των πληρωμάτων του εθνικού αερομεταφορέα σε ανάλογες περιπτώσεις, κλείνοντας την παρένθεση προσθέτουμε τα προβλήματα των ασφαλισμένων του Οίκου Ναύτου και αρκετά ακόμα που θα μπορούσε να προσθέσει κανείς , οπωσδήποτε όμως πρέπει να αναφέρουμε το ασαφές πράγματι status των ΑΕΝ στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και ίσως αν και αδικαιολόγητο κατά την άποψή μου το μειωμένο κοινωνικό Prestige που αισθάνονται κάποιοι ναυτικοί , και το χαρακτηρίζω αδικαιολόγητο γιατί δεν μπορώ να διανοηθώ πως μπορεί να συμβαίνει.

Ένας μηχανικός ή Πλοίαρχος ή Οικονομικός Αξιωματικός ή Αξιωματικός γενικών Υπηρεσιών σ' ένα πλοίο όπως αυτό της φωτογραφίας

ή σ' άλλο εμπορικό πλοίο , ο οποίος διευθύνει αυτό τον κολοσσό που μεταφέρει περισσότερες ίσως από 3000 ψυχές με τεράστιες απαιτήσεις για το ταξίδι , για την οργάνωση της διαβίωσης και της ψυχαγωγίας τους , είναι δυνατόν να αισθάνεται υποδεέστερος από τον κάθε στεριανό οποιουδήποτε επαγγέλματος ;

Το ίδιο και για τον Μηχανικό όταν το μηχανοστάσιο και ηλεκτροστάσιο του εν λόγω πλοίου μπορεί να καλύψει τις ανάγκες σε ισχύ όλης της πόλεως της Χίου;

Απορώ .

Να επανέλθουμε όμως στην εξέταση αυτών των προβλημάτων.

Κατ' αρχήν όσον αφορά την ναυτική εκπαίδευση στην Ελλάδα.

Η ναυτική εκπαίδευση στην Ελλάδα στηρίζεται σ' ένα ικανοποιητικό νομοθετικό πλαίσιο.

Είναι γεγονός ότι η Ν.Ε στην Ελλάδα ανταποκρίνεται εξαιρετικά ικανοποιητικά στις διεθνείς απαιτήσεις , υστερεί όμως και σε αρκετούς τομείς στους οποίους χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή ώστε η πολύχρονη εμπειρία μας σ' αυτό τον τομέα να μπορέσει να εξελιχθεί ακόμα περισσότερο.

Τα σημαντικότερα προβλήματα των ΑΕΝ εντοπίζονται:

Πρώτον στην έλλειψη σύγχρονου εξοπλισμού π.χ. εξομοιωτές , εις βάρος των μικρών περιφερειακών ΑΕΝ , κάτι που ελπίζουμε ότι θα ρυθμισθεί από τα προγράμματα του Γ΄ Κ.Π.Σ οι διαδικασίες γνωρίζω ότι έχουν δρομολογηθεί και δεύτερον στις ελλείψεις εκπαιδευτικού προσωπικού κατόχων μεταπτυχιακών τίτλων όπως προβλέπεται από την ισχύουσα νομοθεσία και τρίτον η απαρχαιωμένη διδακτέα ύλη η οποία χρειάζεται κατά την άποψη του υποφαινόμενου ριζική αναδιάρθρωση για να αντιμετωπίσει τις σύγχρονες τεχνολογικές και όχι μόνο απαιτήσεις της ναυτιλίας.

Για την επιστροφή των νέων στην θάλασσα , δηλώνω ακράδαντα αισιόδοξος , πιστεύω ότι η κατάσταση είναι ανατρέψιμη εφ' όσον οι εφοπλιστές και βεβαίως η πολιτεία αποφασίσουν ότι τα προβλήματα που διώχνουν τους νέους από την θάλασσα θα καταβληθεί κάθε προσπάθεια να επιλυθούν το συντομότερο δυνατόν .

Ας αρχίσουμε από τα πιο φανερά.

Όπως προανέφερα ότι το status των ΑΕΝ στο εκπαιδευτικό σύστημα είναι ασαφές .

Η αποδοχή βεβαίως των πτυχιούχων των ΑΕΝ από Ανώτατα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα του εσωτερικού και εξωτερικού για απόκτηση μεταπτυχιακού τίτλου προκαλεί μια de facto αναγνώριση ότι οι ΑΕΝ ανήκουν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Πιστεύω ότι με τον εκσυγχρονισμό των μαθημάτων και της διδακτέας ύλης ,την πρόσληψη καθηγητών με διδακτορικούς τίτλους , θα καταστεί δυνατόν ώστε τα συναρμόδια Υπουργεία ΥΠΕΠΘ και ΥΕΝ να καθορίσουν επιτέλους με σαφήνεια ότι οι ΑΕΝ ανήκουν στην Τριτοβάθμια τεχνολογική εκπαίδευση .

Επιμένοντας στο συγκεκριμένο θέμα υποστηρίζω ότι θα ήταν πολύ χρήσιμο και σύμφωνο με τις αποφάσεις του Συμβουλίου των Υπουργών Μεταφορών της Ε.Ε για την εναρμόνιση της ναυτικής εκπαίδευσης στην Ευρώπη (Maritime Education and Training Harmonization) ο ναυτικός αποκτώντας το δίπλωμα του Πλοιάρχου ή Α΄ Μηχανικού να οδηγείται αυτοδίκαια και στην απόκτηση Πανεπιστημιακού τίτλου όπως συμβαίνει σ΄ όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες.

Οι νέες τεχνολογίες αλλά και οι σύγχρονες εκπαιδευτικές μέθοδοι σήμερα για πανεπιστημιακές σπουδές π.χ. Distance Learning (σπουδές εξ αποστάσεως) μπορεί να το επιτρέπουν και χωρίς πλέον προσκόμματα .

Είναι όμως δεδομένο και αναμφισβήτητο ότι ο σημαντικότερος αποτρεπτικός παράγοντας για την αποτροπή του νέου από την θάλασσα είναι η μακροχρόνια στέρηση των οικείων προσώπων των ναυτικών.

Σ' αυτό το σημείο είναι που οι εφοπλιστές πρέπει να πάρουν σημαντικές αποφάσεις.

Είναι γεγονός ότι οι ναυτιλιακές εταιρείες ανταγωνίζονται σκληρά στον θαλάσσιο στίβο με μεγάλες συνήθως περιόδους ζημιών ή καθόλου κερδών και με μικρότερες σημαντικών βεβαίως κερδών.

Όπως είναι επίσης αποδεκτό ότι το κόστος της αμοιβής των πληρωμάτων είναι ένα ανελαστικό έξοδο που ξεπερνά συνήθως το 40% των λειτουργικών δαπανών του πλοίου, όπως επίσης είναι αποδεκτό ότι ο Έλληνας ναυτικός είναι ακριβότερος από τον ξένο , όμως οι ίδιοι οι πλοιοκτήτες αποδέχονται ότι μακροπρόθεσμα είτε λόγω ικανότητας ή κουλτούρας ή συναντήληψης ναυτικών και εφοπλιστών για το «τρέξιμο»του πλοίου και της ναυτιλιακής επιχείρησης , οι Έλληνες ναυτικοί δεν είναι τελικά ακριβοί.

Ερωτούμε λοιπόν δεν αξίζει τον κόπο να εξετάσουμε την δυνατότητα ελάττωσης του χρόνου παραμονής των ναυτικών στα εμπορικά πλοία όχι πέραν των τριών – τρεισήμισι μηνών ανάλογα με τα ταξίδια του πλοίου, εάν αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα την επιστροφή και την συγκράτηση των νέων στο ναυτικό επάγγελμα ;

Είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι κάποιες ελληνικές εταιρείες άρχισαν ήδη εδώ και καιρό την εφαρμογή αυτού του μέτρου με ικανοποιητικά αποτελέσματα εξασφαλίζοντας μάλιστα στους ναυτικούς τους και κάποιον αξιοπρεπές μισθό για τον χρόνο ανάπαυσης .

Το μέτρο αυτό εφαρμόζεται σχεδόν καθολικά στα υπό ελληνική διαχείριση κρουαζιερόπλοια και έχει απολύτως επιτύχει.

Όσον αφορά την δυνατότητα εύκολης επικοινωνίας των ναυτικών με τις οικογένειες τους δεν γεννιέται πλέον θέμα .Οι σημερινές τεχνολογικές εξέλιξης παρέχουν την δυνατότητα με μικτό σχετικά κόστος ακόμα και οπτικής επικοινωνίας.

Τα υπόλοιπα θέματα όπως της επίλυσης του ασφαλιστικού το θέμα συντάξεων κ.λ.π. είναι και υποχρέωση του κράτους να τα επιλύσει χωρίς καθυστέρηση καθόσον εκτός από την επίλυση ενός κοινωνικού προβλήματος , το συνολικότερο κόστος από την εξαφάνιση των Ελλήνων ναυτικών θα είναι απείρως μεγαλύτερο και καταστρεπτικό για την Χώρα μας.

Αγαπητοί κυρίες και κύριοι.

Στην χώρα μας λειτουργούν εννέα Ακαδημίες, στον Ασπρόπυργο Π. & Μ , την Μηχανιώνα Π & Μ , στα Χανιά Π & Μ, στην Πρέβεζα Πλοιάρχων, στην Κεφαλονιά Πλοιάρχων στην Ύδρα Πλοιάρχων, στην Κύμη Πλοιάρχων, στην Σύρο Πλοιάρχων ,στις Οινούσσες Πλοιάρχων και στην Χίο Μηχανικών .

Στην περίπτωση διατήρησης του σημερινού επιπέδου ενδιαφέροντος των νέων για τις ΑΕΝ ή ακόμα και βελτίωσης , πολύ περισσότερο δε σε περίπτωση επιδείνωσης του φαινομένου της απροθυμίας , τότε είτε με Ευρωπαϊκή εντολή είτε επειδή οι ανάγκες συμμαζέματος της ναυτικής εκπαίδευσης το επιβάλλουν, έχω την εντελώς προσωπική άποψη ότι για κάποιες ΑΕΝ της περιφέρειας ή του κέντρου θα απειληθεί η συνέχιση της λειτουργίας τους.

Από ενδιαφέρον για το μέλλον της ΑΕΝ Χίου, αλλά και την ανάγκη για νέες σύγχρονες και πλήρεις εγκαταστάσεις και την φιλοξενία της σχολής σωστικών και πυροσβεστικών μέσων που ήδη λειτουργήσαμε πρώτοι στην περιφέρεια , καταθέσαμε πριν 5 περίπου μήνες πρόταση στο ΥΕΝ για μεταστέγαση της ΑΕΝ/Μ/ΧΙΟΥ στην περιοχή Θόλος για τους εξής κυρίως λόγους :

Ότι η περιοχή έχει ιδιοκτήτη , τον Δήμο Χίου
Είναι μεγάλης έκτασης μεγαλύτερη από 3000 στρέμματα που σημαίνει ότι με απλούστερη διαδικασία ρυμοτομείται
Φτάνει μέχρι την θάλασσα
Είναι 12 μόλις λεπτά από την πόλη
αλλά το σπουδαιότερο είναι ότι σ' αυτή την περιοχή ευρίσκεται το καλύτερο ίσως σημείο για λειτουργία καρνάγιου στο Ανατολικό Αιγαίο , αυτό που υπάρχει σήμερα λειτουργεί υποτυπωδώς και σε καμία περίπτωση δεν καλύπτει τις ανάγκες της ευρύτερης περιοχής .

Στις φιλόδοξες προθέσεις μας ήταν σε συνεργασία με ιδιωτικούς φορείς, με την χρησιμοποίηση των νέων εγκαταστάσεων και εργαστηρίων, την τεχνογνωσίας μας , με το ανθρώπινο δυναμικό μας να εκμεταλλευτούμε αυτόν τον μοναδικό για την περίπτωση φυσικό πόρο της Χίου για την εκπαίδευση των σπουδαστών αλλά και προς όφελος της οικονομίας της Χίου αφού βελτιωμένο το συγκεκριμένο καρνάγιο θα μπορούσε με καλές όπως πιστεύαμε επιχειρηματικές προοπτικές, να προσελκύσει το ενδιαφέρον για δεξαμενισμό και επισκευές των εκατοντάδων π.χ ανεμοτρατών του Αιγαίου, των 30 περίπου Motorships της ευρύτερης περιοχής , των δεκάδων μεσαίου μεγέθους Ε/Γ – Τ/Ρ σκαφών του Κεντρικού & Ανατολικού Αιγαίου π.χ η Κως πατρίδα του κ ΠΑΥΛΙΔΗ έχει αρκετά τέτοια , αλλά και τα ιστιοφόρα τουριστικά σκάφη σε συνδυασμό με την μελλοντική ύπαρξη της μαρίνας της Χίου , πλοίων δηλαδή που τώρα απεγνωσμένα ζητούν κάποιες ημερομηνίες να «τραβηχτούν» στο Πέραμα .

Αλλά και γιατί όχι στον χώρο που θα διαμορφώνονταν κοντά μας , να φιλοξενούνταν όποια δραστηριότητα επιθυμούσαν χιώτικες ναυτιλιακές εταιρίες .

Δυστυχώς αν και το σχέδιο είχε κατ΄ αρχήν γίνει ευμενώς αποδεκτό από το ΥΕΝ και οι προοπτικές χρηματοδότησης από το ΚΝΕ και το Γ΄ ΚΠΣ ήταν ελπιδοφόρες , για λόγους που έχουν γίνει γνωστοί από τον τοπικό τύπο , το πρόγραμμα προσάραξε στον ύφαλο των σκοπιμοτήτων και τώρα παραμένει στο φάκελο με την ένδειξη grounded Total Loss .

.

Κύριοι Βουλευτές Φίλες και Φίλοι

Η χώρα μας μεγαλούργησε, εξαπλώθηκε και επέζησε λόγω της ενασχόλησης των κατοίκων της με την θάλασσα.

Η διατήρηση της μεγάλης Ελληνικής Εμπορικής ναυτιλίας εξασφαλίζει μακροπρόθεσμα την ύπαρξη μας και εξυπηρετεί εν πολλοίς τα εθνικά μας συμφέροντα. Ξένα πληρώματα μαθηματικώς οδηγούν σε εξαφάνιση την ελληνική και γιατί όχι την ελληνόκτητο ναυτιλία .

Οι 80 και πλέον Κινέζικες Ακαδημίες Αξιωματικών εμπορικού ναυτικού καραδοκούν να καταλάβουν τα Ελληνικά καράβια το ίδιο και οι Ινδοί , Φιλλιπινέζοι , απαιτείται εγρήγορση .

Δύο απλές αναφορές στο παρελθόν θα καταθέσω στην προσπάθειά μου να καταδείξω ότι εκτός των υλικών ωφελημάτων που έχει μια χώρα από την ναυτιλία της , υπάρχει και κάτι ακόμα .

Το πρώτο είναι το γεγονός ότι κατά την διάρκεια του Β΄ Π. Π δεκατέσσερα μόνο μικρού μεγέθους Ελληνικά εμπορικά πλοία 5-6 χιλιάδων τόνων το καθένα , όλα μαζί σήμερα δεν θα έκαναν ένα Cape Size , ναυλωμένα στην Αγγλική κυβέρνηση συντήρησαν και εξυπηρέτησαν τις ανάγκες της εξόριστης τότε Ελληνικής κυβέρνησης του Καΐρου.

Το δεύτερο είναι αυτό που έχει πει ο καλός Καρδαμυλίτης καπετάν Νικόλας Φήκαρης ότι τον καιρό που στον ιερό βράχο της Ακρόπολης ήταν υψωμένη η σβάστιγκα , στις πρύμνες την Ελληνικών πλοίων κυμάτιζε η γαλανόλευκη μεταφέροντας ελεύθερη την Ελλάδα στα πέρατα του ελεύθερου τότε αγωνιζόμενου κόσμου.
Τελειώνω την παρουσίασή μου με τα λόγια του Αντ/ρχου Αντωνόπουλου:

Οι ναυτικοί της Ελλάδος είναι , ανεξαρτήτως της αριθμητικής των ποσότητος εν συγκρίσει προς τους λοιπούς Έλληνας εργαζόμενους, οι θεμελιωταί , οι δημιουργοί και η αστείρευτος πηγή ενός ναυτικού μεγαλείου , πλουσίου εις υλικό εισόδημα , εθνικόν γόητρον και αμυντικήν ισχύν. Εάν οι Έλληνες ναυτικοί εξαφανισθούν, είναι το ίδιον ως εάν αποσυρθούν των Ελληνικών ακτών τα πελάγη. Τότε , από τον πέλεκυν του υλοτόμου μέχρι του εργάτου της σχοινοποιίας και από τον κλητήρα των νυκτερινών ναυτικών σχολών ή των ναυτικών πρακτορείων, μέχρι των πλοιοκτητών των πλωτών κολοσσών, θα ανεζήτουν, ο θεός γνωρίζει που, την τύχη των .

Ο Ελληνικός κόσμος των θαλασσών, ανεκτίμητος ανθρώπινος θησαυρός, δικαιούται να αξιώσει και αξίζει να δικαιωθεί της στοργικωτέρας μεταχειρίσεως. Διότι η εξαίρετος αυτή τάξις του πανελλήνιου μόχθου είναι πανελλήνιον σκεύος εκλογής .

Στώμεν καλώς.

Σας ευχαριστώ